Hanım

Toprağa emek veren elleriyle,
hayata da kök salmayı öğrendi.
Bir yandan üretirken,
bir yandan direndi.
Kanser bedenine dokundu belki,
ama ruhuna asla erişemedi.
Çünkü içinde bir anne vardı,
bir eş, bir girişimci,
bir kadın...
Ve en çok da bir savaşçı.
Üniversite sıralarından tarlalara,
hayatın her alanında iz bırakan bir yürek...
Hem hayat verdi toprağa,
hem kendine yeniden doğdu.
Bu kare, yalnızca bir iyileşmenin değil,
umudun, cesaretin ve insan iradesinin resmidir.
Çünkü bazen en büyük zafer,
hastalığı yenmekten öte,
hayata sevgiyle devam edebilmektir.”** ??